De kunst van het verbouwen van een boerderij

Terwijl we luisteren naar Françoise en Pierre Misonne die het natuurschoon en de rijkdommen van de valleien van de Lesse en van La Semois beschrijven, zouden we gaan denken dat ze allebei zijn opgegroeid in de Ardennen. Fout: het betreft hier een Antwerps koppel! Francofonen zijn het zeker, maar toch ook Antwerpenaren. Ze hebben vijftig jaar in de havenstad gewoond, voordat ze hun oude droom verwezenlijkten: emigreren naar het zuiden van het land en leven in het midden van de prachtige flora en fauna. “Ik ken deze regio erg goed, want mijn grootouders hadden een landgoed dichtbij Bouillon waar ik wel eens mijn vakantie doorbracht, legt Françoise uit. Mijn man en onze kinderen zijn hier vaak geweest terwijl we de droom hadden om ons hier definitief te vestigen als onze kinderen groot zouden zijn. Dat is wat we gedaan hebben!”

Na vele jaren van onderzoek en verre reizen, hebben ze uiteindelijk besloten om in Maissin, één kilometer van Lesse, hun anker uit te gooien, nu negen jaar geleden. Op een oude boerderij waar al sinds een lange tijd geen landbouwactiviteiten meer worden uitgevoerd en waar alleen het corps de logis van in stand was gebleven in een redelijke staat. “Toen we besloten om de twee veestallen en de schuur helemaal te verbouwen om hier de gastenkamers in te richten, wisten we niet waar we aan begonnen”, vertelt Pierre, wiens voornaam je doet vermoeden dat hij enige ervaring zou hebben in de bouw. Helaas! Deze man heeft in de banksector leren jongleren met stenen.

Vier jaren van inspanning

Vier jaar! Het is verleden tijd voor het koppel dat ze met vakmannen en architecten in de weer waren en dat ze afwisselend hoop en twijfels hadden tussen de draagbalken en stenen, tussen betonbekistingen die nog gedemonteerd moesten worden en tussen dragende elementen die ramen moesten ondersteunen en doorboren. “Uiteindelijk, vijf jaar geleden, zijn we aan het einde gekomen van onze lange reis, dankzij onze buurman die ondernemer is en die heel goed begrepen heeft wat wij wilden behouden van het oude karakter van het gebouw, legt Françoise uit. Ik wilde vooral de grote ruimte behouden waar de boeren het hooi kwamen lossen. We hebben de ruimte verbouwd in een receptiehal met een ontvangstruimte en een open haard. In een van de delen hebben we een tussenverdieping gebouwd die dienst doet als de tweede ontvangstruimte en die toegang geeft tot drie kamers die eenvoudig en comfortabel zijn ingericht. In het plafond hebben we een groot raam gemaakt waardoor u zittend vanuit een fauteuil kunt kijken naar het oude dak van de schuur dat ondersteund wordt door de originele hooiklem.”

“De vloeren en de massieve deuren van lokaal hout zijn op maat gemaakt door een timmerman uit Bertrix, voegt haar man eraan toe. In feite hebben we het werk aan meerdere vakmannen uit de regio overgelaten, waardoor we nu goed geïntegreerd zijn in de gemeente en het goed kunnen vinden met iedereen hier!”

Een vakantiewoning in een smederij

Aan de drie tweepersoons gastenkamers in dit deel - allemaal ingericht met een badkamer met een eigen toilet, bad of douche - is een familiesuite toegevoegd, ingericht in het oude corps de logis en sinds het begin van de werkzaamheden bewoond. Deze suite is ideaal voor een koppel met kinderen, omdat deze kamer gescheiden is van de andere kamers. In totaal biedt “L’Ail des Ours” dus vier aantrekkelijke kamers aan waarvan één familiesuite die geschikt is voor tien personen. “Maar we kunnen nog drie of vier andere gasten in de vakantiewoning onderbrengen die we hebben ingericht in het kleine gebouw van steen dat zich dicht bij de weg bevindt, leggen de eigenaren uit. Het gaat om een oude smederij uit 1805. Waarschijnlijk het oudste huis van het dorp...”

De tafels van Françoise

Het koppel kan nog meer mensen verwelkomen dankzij de gastentafels die Françoise aanbiedt van maandag tot en met zaterdag. De gastvrouw is in feite een bekwame keukenmeid die haar passie in de keuken heeft gevonden op haar veertigste. “Ik heb me ingeschreven op de hotelschool, daarna ben ik begonnen met koken als hobby, daarna om kennis op te doen en nu veertig jaar later ben ik in de maatschappij terechtgekomen – L’Aïoli – in horecakwaliteit. Ik ben hier in Paliseul verder gegaan met koken na een van de tussenverdiepingen ingericht te hebben als een grote professionele keuken. Met de hulp van mijn man, maak ik ook gerechten op reservering voor onze gasten. Dit is de reden waarom hier niet alleen loungeruimtes zijn ingericht, maar ook een eetzaal waar iedereen gezamenlijk kan dineren. Dat is veel leuker en zo kunnen mensen elkaar leren kennen.”

Nou... Ardense Françoise bereidt haar gerechten met prioriteit voor lokale producten – waaronder appels uit haar boomgaard – en door het respecteren van de seizoenen. Voor de liefhebbers organiseert ze ook culinaire workshops op aanvraag. Zo kan ze u bijvoorbeeld gerechten leren koken op basis van groenten uit haar moestuin. Daarnaast kan ze u ook leren om geur aan een gerecht te geven met een plant die men in het bos vindt in de buurt van Bouillon: daslook.“Het blad kan gebruikt worden om soepen en pesto van te maken en de bloem kan gebruikt worden om geur te geven aan de azijn.”

Pierre & Françoise Misonne-Meert

Rue Commandant Henri Calvez, 3

B-6852 Maissin (Paliseul)

+32 (0) 61 50 12 42 - +32 (0) 486 02 45 86

[email protected]

www.aioli.be

TE ZIEN EN TE DOEN

De natuur vanzelfsprekend

De landbouwbeurs van Libramont (van 24 t/m 27 juli), het boekendorp Redu, het Euro Space Center in Transinne, het Domein van de Grotten van Han, of de abdij van Orval en de burcht van Bouillon…er zijn genoeg toeristische bezienswaardigheden te vinden rondom Paliseul. De meeste koppels die bij de Missonnes verblijven, zowel de Belgische als de buitenlandse gasten, geven echter de voorkeur aan de rust en het plezier van wandel- en fietspaden.

“Ik heb een opleiding tot natuurgids gevolgd in Libramont, vertelt Pierre. Ik kan dus, op aanvraag, themawandelingen voorbereiden en de gasten rondleiden in het bos. In de herfst bijvoorbeeld stel ik vaak voor om onze huurders mee te nemen naar het bos om paddestoelen te plukken.Vervolgens laat mijn vrouw in de keuken zien hoe ze moeten worden bereid...” □

Met de steun van het Algemeen Commissariaat voor Toerisme