In Ronchinne, tussen Crupet en Godinne, kunt u in de geschiedenis van België duiken en opnieuw in contact komen met de natuur. Daarvoor hoeft u slechts een verblijf te boeken in Hotel*** du Château de la Poste, “mijn grootvaders huis op de buiten”
Hôtel du Château de la Poste ligt te midden van velden en bossen, in een stilte die slechts verbroken wordt door het zingen van de vogels. Dat hotel heeft verscheidene levens gekend en geen gewone. De geschiedenis van het gebouw begon in 1884, toen een Naamse notaris het dan 2.500 ha grote eigendom kocht. Tijdens de verbouwing overleed de notaris en enkele eigenaars later werd het goed in 1909 gekocht door prins Victor Napoléon Bonaparte, die in Brussel in ballingschap leefde. De datum komt overeen met die van de dood van koning Leopold II, een gebeurtenis waarop prinses Clémentine van België zat te wachten, als we het zo mogen zeggen, aangezien haar vader haar herhaaldelijk had verboden met de Franse prins te trouwen, om te vermijden dat het land weer een deel van Frankrijk zou worden. Die dood maakte dat huwelijk ten slotte mogelijk... Na het huwelijksfeest vestigde het paar zich dus in dat huisje in Ronchinne, “de doornheuvel”. Er werd slechts 500 ha behouden en het gebouw werd in een keizerlijk kasteel(tje) veranderd. Het aanleggen van de tuin werd aan een zekere Jules Buyssens toevertrouwd, toen slechts een eenvoudige tuinman in de serres van Laken, maar later een van de voornaamste landschapsarchitecten van België.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtte het paar met zijn twee kleine kinderen naar Engeland. Clémentine en haar echtgenoot hielpen en steunden daar liefdadigheidswerken voor soldaten en keerden later terug naar Ronchinne. Na het overlijden van de prins in 1926 bleef de prinses op het goed wonen en leefde van de inkomsten van de vijf hoeven die op het domein lagen. In 1945 vestigde ze zich te Tervuren, in villa Clémentine, waar nu prins Laurent en zijn gezin wonen. Omdat ze zich zorgen maakte wegens de koningskwestie, mocht Clémentine van Charles de Gaulle in Frankrijk komen wonen, lang vóór de afschaffing van de verbanningswet in 1957. Ze overleed in Nice in 1955.
Posthoofdstuk
In 1947 werd het eigendom door de kinderen Bonaparte verkocht aan graaf Le Grelle, die meer belangstelling had voor de jachtgebieden van het domein, dan voor de oude stenen. Tien jaar later verkocht die het oude paleis en 42 ha grond aan het “Bijzonder Bijstandsfonds voor het Postpersoneel”, dat er een vakantie-, studie- en ontspaningsplaats voor zijn personeel zou van maken: voorloper van teambuilding, met 40 kamers, restaurant- en vergaderruimten voor al het postpersoneel dat er een familiefeest wilde organiseren of er gewoon een gezinsweekend doorbrengen. Maar het onderhoud van zulk een infrastructuur kostte veel geld en sinds 2000 werd de plek niet veel meer bezocht. In december 2006 besloot de Post het goed opnieuw te verkopen. Binnen minder dan tien dagen werd het gekocht door zeven Belgische kameraden die er een hotel wilden van maken om er feest te vieren! Verbijsterd door het overlijden van de leider van het groepje, deden de zes vrienden een beroep op Thierry Durand uit Parijs, die de kamers vernieuwde en de Deense chef-kok Kasper Kurdahl aan het fornuis zette. In 2009 werd het vroegere prinselijk paleis dus “L’Hôtel de la Poste” onder verwijzing naar het verleden ervan, terwijl het restaurant “Clémentine” werd gedoopt ter ere van de vroegere eigenares.
Een nieuwe ommekeer
Maar verbazend genoeg kende de formule geen succes. De plaats was tamelijk afgelegen en de luxe en het comfort bleken niet naar de zin van de zaakvoerders, die het aantal kamers tot 20 wilden beperken. Toen Laurent Marée er in 2008 aankwam om er activiteiten te organiseren voor zijn klanten en vooral voor hun kinderen, stelde hij voor van het luxehotel het “huis van mijn grootvader op de buiten” te maken. Hij wilde een plaats voor studiedagen – waarvan het huis eigenlijk leefde – en er tegelijk een verblijfplaats voor toeristen van maken. Een plek waar iedereen, zelfs voor een vergadering, kan doen wat hij wil: zich ontspannen en een zekere harmonie met zichzelf en met de natuur terugvinden. Er werden geen externe klanten meer ontvangen en de dienstverlening werd toegespitst op ambachtelijke kwaliteitsproducten. Het ontbijt is overvloedig, maar je moet zelf je sinaasappel persen of je omelet bakken.
De lunchruimte is vrij toegankelijk en er zijn twee plaatsen voor het avondmaal. Tussendoor kan men terecht in comfortabele salons en op koude avonden branden er twee grote vuren. “Ik wik, maar u beschikt”: als vroegere animator bij Club Med (maar niet alleen daarbij) blijft Laurent Marée zweren bij die aanpak: “de dingen zijn er, aan de genodigden om ze te gebruiken”. Voor het overnachten zijn er 42 twee-, drie- of vierpersoonskamers in diverse gebouwen (van € 90 tot € 175), maar ook een boomhut voor 4 personen en “De Loft”, een verbazende spitstechnologische kubus te midden van de bomen, met een uitzicht over 360° (van € 220 tot 320). Zo laat je alles snel en helemaal los. Maar als dat niet volstaat, is er nog petanque, tennis, een voetbalveld en een terreinfietstraject van 12 km op de site. En als laatste nieuwigheid: het onderhoud van een onlangs door JeanFrançois Baele (zie p.16) geplant wijngaardje dat 1500 met het wapen van het kasteel getooide flessen schuimwijn zou moeten opleveren. En als u met 8 komt, is er naast de salons ook een kicker voor 8 personen!
Château de la Poste
Ronchinne 25
B-5330 Maillen
+32 81 41 14 05 / [email protected]
www.chateaudelaposte.com
