Our, onlangs nog uitgeroepen tot mooiste dorp van Wallonië, biedt tal van troeven: zijn architecturale erfgoed, de beschermde kerk, zijn gastronomie, prachtige wandelingen… Niemand die eraan kan weerstaan!

Dit kleine dorpje nestelt zich diep in de Ardennen, in het hart van de gemeente Paliseul. Het ligt in een vallei, die in de loop der eeuwen door de Our werd uitgediept. De waterloop gaf zijn naam aan dit kleine plaatsje dat zopas werd bekroond met de titel van “mooiste dorp van Wallonië”. Our sluit zich dus aan bij de zeven andere dorpen in de provincie Luxemburg en de 22 andere dorpen in heel Wallonië die reeds deze erkenning te beurt viel.

Natuurlijke schoonheid

Echte schoonheid is natuurlijk. Om te worden uitgeroepen tot mooiste dorp van Wallonië, heeft het geen zin zich op te dirken. De charme komt vanzelf, zonder poespas of gedoe. Net zoals de andere bekroonde dorpen onderscheidt Our zich door zijn eigenheid, zijn karakter, zijn gastvrije onthaal…  Men zou het bestaan van het dorpje Our gemakkelijk over het hoofd kunnen zien – zo goed is het immers verstopt in de vallei van de gelijknamige rivier, omringd door bossen en een weelderige natuur. Je vindt maar zelden een meer bucolisch kader terug dan hier. En nochtans doorkruisen velen deze streek zonder ook maar even te stoppen om te kijken wat ze te bieden heeft. Jammer, want veel mooier dan hier wordt het niet.  

Het is een typisch Ardeens dorpje, met tal van huizen in natuursteen. Zijn vorm doet soms denken aan een versterkte burcht: omringd door de rivier, met de kerk die erbovenuit torent. Niets daarvan! Iedereen is welkom: steek gewoon een van de fraaie stenen bruggen met hun drie bogen en halvemaanvormige reling over!

Tijdloos 

Welkom in Our. Het dorp telt een negentigtal zielen. Men leeft er op het ritme van het water en het woud; de beslommeringen van de buitenwereld lijken ver weg. De Ardennen, die nochtans gekend staan als ruw, lijken hier bijna goedaardig. De tijd lijkt geen vat te hebben op het gehucht, dat zijn schoonheid in de eerste plaats te danken heeft aan zijn architecturale erfgoed. De lage stenen huizen, met dak in leisteen, verlenen hun karakter aan het handvol straten. De goed bewaarde en onderhouden dorpskern is mijlenver verwijderd van de moderne verkavelingen die elders het landschap overheersen. Een bezoek aan Our, dat is alsof u teruggaat in de tijd, in het hart van ons Waalse erfgoed.

Het is dan ook verrassend om amper een paar honderd meter verderop, aan de top van een van de flanken van de vallei, Thomas & Piron terug te vinden, een van de grootste moderne bouwbedrijven in Wallonië. Een groene barrière schermt het dorp echter af van het industrieterrein. Bovendien wordt overwogen om een ringweg aan te leggen zodat de rust in het dorp bewaard blijft. De baas van het bedrijf, Louis Marie Piron, werkt ook op zijn manier aan het behoud van dit unieke erfgoed. Hij heeft met name meerdere panden gerenoveerd met respect voor de lokale architecturale tradities, waarin nu horecazaken gevestigd zijn.

Genieten van de gastronomie én de natuur 

Maar Sint-Laurentius, die in 258 stierf als martelaar op een rooster in Rome, is niet enkel de genezer van brandwonden; het is ook de patroonheilige van koks en banketbakkers. Dat verklaart misschien de aanwezigheid in dit piepkleine dorp met amper 90 inwoners van meerdere uitstekende eetgelegenheden, waaronder een met een sterrenchef (zie elders). Niets wijst op een rechtstreeks oorzakelijk verband. Maar de vele toeristen in de streek zullen het beamen: de gastronomie in het dorp is een van zijn vele troeven. Daarnaast zijn er ook tal van wandel- en fietstochten die men vanuit Our kan ondernemen. Ze doorkruisen de vallei en de omliggende bossen. Our biedt u de gelegenheid om onaangetaste bossen te verkennen, die zelfs al tijdens een korte wandeling van een paar kilometer hun schoonheid prijsgeven. 

EEN BESCHERMDE KERK

Het hele dorp mag dan al Ardeense charme uitstralen, de kleine kerk met aanpalend kerkhof, die op een natuurstenen platform boven het dorp uitsteekt, is echt wel bijzonder. Ze is bereikbaar via een kleine stenen trap. Het is het meest opmerkelijke gebouw van het gehucht, en is sinds 1983 een beschermd monument. Het is noch door haar omvang noch door haar stijl dat ze indruk maakt. Deze bescheiden kerk is gewoon bijzonder charmant, ook voor de vele artiesten die ze geschilderd hebben. Het gebouw kent een eeuwenlange geschiedenis. Een eerste kapel zou zijn opgericht in 1500, door de heer de Boulin. De huidige configuratie van de kerk, met één naaf en drie traveeën, werd gebouwd vanaf 1680. De gegraveerde datum is nog altijd zichtbaar op het binnenportaal. De bouw liep door tot het begin van de 18de eeuw. In 1819 ging de kerk in vlammen op, maar ze werd het jaar daarop al herbouwd. Erfgoedliefhebbers zullen de klokkentoren met vier verdiepingen weten te appreciëren, met een vierkante basis, vervolgens een rechte verdieping met daarbovenop een achthoekige pijl in een dubbele kegel. Het is tot de dag van vandaag een bedevaartsoord. Mensen komen er met name met hun kinderen om aan de patroonheilige van het dorp bescherming te vragen tegen wat men in de Ardennen kent als “de klokjes van Sint-Laurentius”, of huiduitslag of blaren door verbranding.