Waw magazine

Waw magazine

Menu

La Source de Manon

  • Gîtes de Wallonie
  • / Gîte de Wallonie
Namur  / Houyet

Door Christian Sonon

Een rustieke vakantiewoning op een steenworp van een koninklijk domein

Ferage. Dertien huizen, een kasteel, een kapel, een eik, een eeuwenoude linde en een handvol inwoners die vergroeid lijken met het landschap. De tijd lijkt geen vat te hebben op dit gehucht, dat deel uitmaakt van de gemeente Mesnil-Église (Houyet). Dat heeft zo zijn redenen, want het kasteel van Ferage en de gronden errond maken net als de naburige kastelen van Fenffe, Villers-sur-Lesse en Ciergnon deel uit van de Koninklijke Schenking, anders gezegd van de nalatenschap die Leopold II overmaakte aan de Belgische staat. Omdat we hier te maken hebben met beschermd erfgoed is nieuwbouw verboden. Manon Rauwers, die afkomstig is uit het dorp, keerde hier terug na een lang verblijf in Zuid-Amerika en had geen enkele moeite om alles en iedereen te herkennen. “De tijd speelt hier geen rol: ik zou echt nergens elders kunnen leven!” vertelt de lerares. Ze ontdekte dit plekje in de Condroz in 1963, op vijfjarige leeftijd. Toen besloten haar ouders, aangetrokken door de natuur en de jacht, om Schaarbeek te verlaten. Ze namen hun intrek in het kleine kasteel van Ferage, een overblijfsel van de voormalige heerlijkheid die Leopold I had aangekocht. “Ik ben er opgegroeid en mijn vader woont er nog altijd. Als hij sterft, wordt mijn oudste broer de bevoorrechte huurder, maar wij kunnen het kasteel nooit kopen…”legt ze uit.

 

De stempel van een kunstzinnige meubelmaker

Dat maakt ook niets uit. Manon bezit vandaag een bijzonder fraaie, statige woning op het pleintje, naast de kapel en het piepkleine kerkhof waar haar mama begraven werd. Het pand is opgedeeld in tweeën. Aan de tuinzijde ligt het privégedeelte, waar zij woont, terwijl het deel aan de straatzijde werd ingericht tot vakantiewoning voor zes personen. Overigens is dat een gîte met een heel eigen karakter! ‘La Source de Manon’ of Bron van Manon draagt echt de stempel van haar jongere broer. In 2000 kreeg deze meubelmaker het idee om eventjes geen traditionele meubelen meer te vervaardigen en al zijn energie en verbeeldingskracht te wijden aan de renovatie van een vroeg 20ste-eeuwse schuur. Het werd een complete gedaantewisseling, want vertrekkend van vier muren en een dak bouwde de kunstenaar een opeenvolging van prachtige vertrekken, verdeeld over drie niveaus. En uiteraard speelt hout daarin de hoofdrol.

Ik had meerdere jaren in Suriname gewoond en toen ik terugkeerde, stortte Simon zich samen met zijn medewerker op het avontuur. Ik kon hem meteen overtuigen om het gebouw op te delen. Op die manier had ik een plek om te wonen en kon hij rekenen op vaste inkomsten. Toen het project afgewerkt was, heb ik al snel het beheer en de promotie van de vakantiewoning op mij genomen. In 2010 beschikte ik dan over de middelen om het huis te kopen. Ik heb wel enkele praktische wijzigingen laten uitvoeren. Zo was de salon heel groot – het was een trefpunt voor biodansers! – en dus besloot ik om een ronde muur te plaatsen. Maar ik zag er wel op toe dat er niet geraakt werd aan de bijzonder mooie mozaïekvloer. Elders heb ik een muur gesloopt om de eetkamer te vergroten. De laatste tijd heb ik flink wat boekingen voor de gîte, die van het Commissariaat-Generaal voor Toerisme drie korenaren kreeg! Er zijn drie slaapkamers, waarvan eentje speciaal voor kinderen, maar toch blijft de belangrijkste troef de woonkamer: die heeft namelijk perfecte afmetingen!

 

Een geheime kamer en een zwangere vrouw

Die woonkamer is een evenwichtige mix van ambachtelijke vakkennis en exotische smaak. De kunstig bewerkte boomstammen van Igor vullen de ruimte, terwijl de ziel van Manon het kleinste hoekje opfleurt. De gasten kijken verbaasd naar de primitieve sculpturen in de salon, de bewerkte vormen van de eikenhouten tafel in de eetkamer en de muren van onbewerkt hout in de woonkamer. En ze zoeken naar de betekenis van de muurkunst uit Suriname en Turkije. Misschien slagen ze erin om zonder de hulp van de vrouw des huizes de ‘geheime kamer’ te vinden … En wellicht duurt het eventjes voor ze zien dat de plek ook bewoond wordt door een zwangere vrouw!

‘La Source de Manon’, gelegen in de schaduw van de legendarische linde, is niet alleen een gîte waar men zich naar hartenlust kan ontspannen in een natuurlijke omgeving. Het is ook een plek om te herbronnen, om terug te keren naar wat echt waardevol is – een gelegenheid om zichzelf vragen te stellen. Misschien blijft de tijd hier ook wel even stilstaan om uit te blazen!

 

Gastenkamer in Wallonië ‘La Source de Manon’

Ferage, 11 bte 1

B-5560 Houyet

+32 (0)82 22 72 76

+32 (0)477 93 03 79

manon.rauwers@hotmail.com

www.lasourcedemanon.be

 

WAT IS ER TE ZIEN EN TE DOEN?

Wandelen rond het koninklijk golfterrein en de koninklijke halte

95% van mijn klanten is Nederlandstalig,”zegt Manon, maar daar heeft ze geen moeite mee: ze heeft immers in Suriname gewoond.“Als er kinderen bij zijn, stuur ik het gezelschap snel in de richting van de grotten van Han, het park van Furfooz of het domein van Chevetogne. In deze regio vind je ook heel veel mooie kastelen, zoals dat van Lavaux-Sainte-Anne of dat van Vêves, ook kasteel van de Schone Slaapster genoemd. Als mijn gasten de Lesse willen afvaren, adviseer ik hen voornamelijk om de kleine route vanaf Gendron te volgen. Het andere parcours is immers heel lang en bijzonder druk. En verder heeft de streek nog twee bijzondere troeven. Vooreerst het prachtige parcours van RAVeL tussen Houyet en Jemelle. En vervolgens het netwerk van bewegwijzerde wandelroutes door het bos. Persoonlijk verkies ik de 6,3 km lange wandeling rond de Royal Golf Club d’Ardenne. Vanuit Houyet wandel je over het statige golfterrein, dat eveneens deel uitmaakt van de Koninklijke Schenking. Onderweg ontdek je het voormalige privéstation waar Leopold II en zijn gasten van de trein stapten en dan met een koets vervoerd werden naar het Château d’Ardenne, toen een luxehotel. Dat brandde af in 1968, maar de resten van de halte royale of koninklijke halte kun je nog altijd zien, ze lijken wel de ruïnes van een feodaal kasteel. Zo aan de rand van de spoorweg is dat wel een heel vreemd gezicht!

 

Met de steun van het Algemeen Commissariaat voor Toerisme

Photos

Bekijk de gallery "La Source de Manon"
Your opinion counts