Waw magazine

Waw magazine

Menu

Route van een droomster

  • Tendance
  • / Design
Brabant wallon  / Chaumont-Gistoux

Door Muriel Lombaerts

Via de schilderkunst, beeldhouwkunst en sinds kort ook het schrijven, wil Isabelle Nell als het ware een artistiek universum met ons delen. Ontmoeting in Chaumont-Gistoux met deze spirituele ‘engel’.

 Al vanaf haar kindertijd werd Isabelle Nell aangetrokken door de schilderkunst en de kunst in het algemeen. Ze herinnert zich hoe ze urenlang naast haar vader zat, naar hem keek en naar zijn advies luisterde. “Ik bewonderde zijn werk. In mijn allereerste herinneringen had ik altijd een potlood, pen of penseel in de hand. Ik ben zowel links- als rechtshandig en vond het leuk om omgekeerd te schrijven, een techniek die ook Leonardo da Vinci beoefende”.

Vijftien jaar lang maakte Isabelle Nell deel uit van een hedendaags dansgezelschap, waarna ze aan de Académie Royale des Beaux-Arts de Bruxelles binnenhuisarchitectuur ging studeren met de optie design, als aanvulling op haar vorming. “De dag waarop ik mijn diploma behaalde, ging ik een winkel voor kunstenaarsbenodigdheden binnen om er klei te kopen. Ik wilde mijn eerste beeld maken. Dat zette me ertoe aan om twee jaar lang een opleiding beeldhouwkunst te volgen aan dezelfde academie. Onder het waakzame oog van mijn leraar, de beroemde beeldhouwer Martin Guyaux, verbeterde ik mijn techniek en perceptie bij het contact met de materie. Toen hij een van mijn werken moest beoordelen, kreeg ik een van de mooiste complimenten ooit. Ik had de zin, de waarde en de ziel van de man die voor de studenten poseerde, weten te capteren. Het model – naakt en tegelijk extravert en introvert – had geen andere bron van inkomsten. Dat raakte me diep”.

 

Tussen schilderkunst en beeldhouwkunst

Toen ze net dertig was, schilderde Isabelle haar eerste doek. “Ik zag het voor me toen ik naar een lege witte muur zat te kijken in het appartement waarin ik net was ingetrokken. Ik kreeg het ene creatieve idee na het andere. Stap voor stap ontstond het doek. Het moest enorm zijn en de omvang van de werken van mijn vader overschrijden. In 2000, bij mijn eerste tentoonstelling in Grez-Doiceau, besefte ik hoe lastig de afmetingen van mijn werken waren en hoe moeilijk ik ze kon vervoeren. Ik paste ze dan ook aan aan de grootte van mijn auto (lacht).

Haar schilderijen sluiten aan bij het uitgepuurde, symbolische surrealisme. Schaduw en licht, bomen en wolken begeleiden haar bij haar zoektocht naar haar wortels. Wat de beeldhouwkunst betreft omschrijft Isabelle haar stijl eerder als klassiek. Bij het schilderen of beeldhouwen werkt ze graag met materialen die vrijheid en sensualiteit mogelijk maken.

“Mijn favoriete techniek is olie op doek of paneel. Al heb ik op de academie geleerd om steen te boucharderen, toch maak ik nog uitsluitend beelden van klei, omdat ik daarmee preciezere en meer sensuele vormen kan creëren. Hoewel een aantal van mijn werken op basis van een mal in brons zijn gegoten, gebruik ik voor andere creaties dan weer de mozaïektechniek. Het bedekken van de terracotta met mozaïek is een echte puzzel die heel wat geduld en introspectie vergt. Ik volg daarbij de instructies van de beelden die in mijn dromen naar boven komen: ik verzet me er niet tegen, maar laat me erdoor leiden”.

Een nieuwe spiritualiteit

Isabelle nam haar intrek in Chaumont-Gistoux en houdt van rust. De groene omgeving inspireert haar, net als de mens… Zijn kwaliteiten, gebreken, polariteiten. Ze houdt van erg uiteenlopende kunstenaars: de talenten van Leonardo Da Vinci, René Magritte, de beelden van Salvador Dali, de ervaringen van Antoine de Saint-Exupéry, de persoonlijkheden van Alexandre Jardin en Bernard Depoorter, die ze als een genie beschouwt. “Toen ik het lawaai en de vervuiling van Brussel inruilde voor de groene omgeving van Waals Brabant, werd mijn wereld plots stukken lichter. Ook mijn spiritualiteit evolueerde na een bijna-doodervaring. Ik ben niet gelovig, maar het blauw op mijn doeken hangt er zeker mee samen. Alles wat te maken heeft met de aartsengel Michaël trekt mijn aandacht. Ik bezoek regelmatig monumenten die aan hem zijn opgedragen: zo reis ik vaak naar Normandië om de Mont-Saint-Michel te bezoeken”.

Een allereerste Bildungsroman

En dan is er nog die eerste roman die Isabelle Nell na negen maanden schrijven op de wereld zette en die in maart laatstleden werd gepubliceerd. “Mensen zeggen vaak: ‘ooit schrijf ik een boek…’. Vreemd genoeg wilde ik dat ook erg graag. Het lijkt wel of ik de wijzers van mijn horloge heb stilgezet om de tijd te krijgen om te schrijven. Ik heb me afgezonderd om die behoefte, die ik al vanaf mijn jeugd voelde, te kunnen concretiseren. ‘(R)évolution d’une rêveuse’ is een Bildungsroman die de evolutie van een personage beschrijft. De verschillende beproevingen die je ondergaat, positief én negatief, transformeren het individu. Ze zorgen ervoor dat je jezelf beter gaat begrijpen. Het hoofpersonage van mijn roman heet Angel, en ze lijkt op me. Ik hou de dingen wel graag wat mysterieus. Tussen de realiteit en de verbeelding zit slechts één stap. Volgens het Latijnse gezegde ‘verba volant, scripta manent’ (woorden vervliegen, het geschrevene blijft, nvdr) sta ik in voor de draagwijdte van mijn woorden door een spoor na te laten. Ik heb al plannen voor een nieuwe roman waarin ik een mannelijke rol zal spelen, Michel… Ondertussen wil ik evenementen organiseren om mijn artistieke universum onder de aandacht te brengen”.

Data

  • Oktober 2000: 1e belangrijke tentoonstelling in galerie ‘Au Grez des Arts’, in Grez-Doiceau.
  • Juni 2003: Nationale gouden medaille op het 33e Salon international de l’Académie européenne des Arts, voor haat volledige œuvre, in Gembloux.
  • Oktober 2003: Nationale gouden medaille van de Conseil supérieur des récompenses tijdens de internationale tentoonstelling van het Académie européenne des Arts, in Parijs.
  • April 2004: retrospectieve van tien jaar van creaties in het Château d’eau in het Ter Kamerenbos in Brussel. ‘Le Coq dans les nuages’, voor ‘Brabant wallon en fête’ komt terecht in de provinciale collectie.
  • Sinds 2005: verschillende tentoonstellingen in België (Centre Rops in Brussel, Salon wallon des Métiers d’Art, Palais abbatial de Saint-Hubert…) en in Frankrijk (Parijs, Carpentras, Saumane-de-Vaucluse, Montpellier...).
  • Sinds 2011: invoering van de "Maca d’Or", een trofee voor verdienstelijke ondernemingen uit Wavre.
  • Sinds 2012: tentoonstellingen in de Moulin d’Arenberg in Rebecq, de Abbaye de Vaucelles in Frankrijk, galerie ‘Au Grez des Arts’ in Grez-Doiceau en nog meer.

www.nellisabelle.com

 

Your opinion counts