Paolo Bari, de luxetas voor mannen

Durver en doordrijver Paolo Bari richtte in juli 2017 zijn eigen merk van lederen herentassen op, die in Napels worden gemaakt door een van de beste fabrieken ter wereld. De modellen van deze jonge Luikse ondernemer van 23 jaar zijn niet alleen elegant en rasecht van stijl, maar dulden geen enkel compromis inzake de kwaliteit van de materialen. “Men wil geen luxe die tot niets dient”, riep hij uit, toen hij in december een nieuwe reeks met drie elkaar aanvullende tassen van 100% Belgisch design uitbracht. Om de productie te financieren, koos de Luikse ontwerper voor een in de luxesector onbekend verkoopkanaal, namelijk een voorverkoopactie. Een gewaagde en moderne strategie, die het voluntaristische en strijdlustige karakter van deze jonge ondernemer weerspiegelt, die er een echt merkimago van maakt. Een tijdeloos cadeau voor uzelf of voor een ander!

www.paolo-bari.com

Gezondheid - Dim3 test zijn platformen in Texas

DIM3 is een in Medische Informatica & Elektronica gespecialiseerde Luikse firma. Ze ontwikkelt, produceert en verkoopt klinische expertiseplatformen om te helpen bij de medische besluitvorming. Aangezien kunstmatige voeding een belangrijk probleem is in ziekenhuizen – uit studies blijkt dat patiënten in intensieve zorgen slechts 50 tot 60% van de voorgeschreven kunstmatige voeding ontvangen en dat dit voedseltekort grote kosten veroorzaakt – heeft de onderneming zich op de eerste plaats toegelegd op de klinische voeding in de eenheden voor intensieve zorgen. Zo heeft Dim3 een digitaal hulpplatform voor medische besluitvorming ontworpen, dat Nutrow heet (software die aangesloten is op een voorziening voor gegevenstransmissie naar de voedingspompen) en dat de voedingstoestand van een patiënt in reële tijd opvolgt.

Tijdens de technologische missie naar Texas die eind september werd georganiseerd door het Waalse exportagentschap Awex, door Owin (het innovatienetwerk van het Awex) en door zijn Texaanse partners (waaronder de Texas A&M University), heeft Dim3 bevestigd dat de validering van zijn Nutrow-platform zeer binnenkort zou plaatsvinden in het CHI St. Joseph Hospital van Bryan. Daardoor zal de Luikse firma het gebruik van haar platform en van de economische en gezondheidsimpact levensgroot en op het terrein kunnen valideren aan de hand van een vergelijkend onderzoek dat 12 tot 15 maanden zou duren.

“Dit is een heel belangrijke fase voor ons”, verklaart Jean-Claude Havaux, de CEO van DIM3. “Ze vormt immers onze eerste stap voor het veroveren van de Amerikaanse markt en is het concrete resultaat van een jaar van contacten en verbeteringen aan het valideringsprotocol. Zo blijven we volledig in lijn met ons internationaal ontwikkelingsplan.”

Tot 2 juni 2019 kunt u zich in het station van Luik Guillemins laten onderdompelen in een gedenkwaardige periode uit de recente geschiedenis. De nieuwe tentoonstelling van Europa Expo biedt nostalgici en nieuwsgierigen een ervaring aan, die hun de “vrije” sfeer van de jaren 80 op meeslepende wijze laat herbeleven. Houd u klaar voor “Expo Generation 80”!

 
Alles speelt zich af op niveau 1 van de stationsparking, een ongewone plaats om een tentoonstelling te organiseren. Een ruimte met een oppervlakte van vijftienhonderd vierkante meter, een honderdtal schermen, meer dan 500 originele stukken die werden uitgeleend of verhuurd door musea, instellingen en privéverzamelaars. Een jasje van Freddie Mercury en van Madonna, de Formule 1 van Thierry Boutsen, Tatayet, tekeningen van Kroll, een hoofdkussen met de handtekening van Michael Jackson… Voorwerpen die worden gepresenteerd door een team van specialisten dat zes maanden werk heeft gehad voor het opzetten van de tentoonstelling die acht maanden zal duren en die 3,5 miljoen euro kost.

Het idee werd definitief goedgekeurd in de zomer van 2017. Het team van Europa Expo vatte toen de studiefase aan, namelijk het documentatiewerk en het zoeken van de topstukken bij verzamelaars en musea. Daarna moest het scenario worden geschreven, met de rode draad voor het indelen van de ruimten en de enscenering rond een tiental thema’s: nieuwe technologieën, grote gebeurtenissen, politiek, economie, humor, kunst, cultuur, sport, film... De meeste decors werden speciaal gemaakt voor die tentoonstelling. Nostalgici, nieuwsgierigen en de generatie die geen diskettes heeft gekend, zullen niet onberoerd blijven door hun bezoek aan die tentoonstelling.

Een duik in een gedenkwaardig decennium

“Expo Generation 80” zal de bezoeker onderdompelen in de jaren 80. Wie denkt dat dit decennium, dat zulke ongelooflijk diepe sporen heeft nagelaten in de geesten, zal worden uitgebeeld door middel van lange rijen aan de muren opgehangen kaders, staat een ontgoocheling te wachten. “Expo Generation 80” nodigt de bezoeker of de toeschouwer uit voor een meeslepende ervaring. Een echte dancing uit de jaren 80, waar men kan bewegen op het ritme van de “Vogeltjesdans”, de studio van een vrije radio, de set van het televisieprogramma “Champs Élysées” van Michel Drucker, de keuken van E.T… Manfred Dahmen, de pers‑ en communicatieverantwoordelijke van Europa Expo, legt de aanpak uit: “Het idee is het resultaat van een consensus binnen het team over de jaren 80. Ze vormen een actueel thema en hebben een diepe stempel gedrukt op de geschiedenis, zowel op technologisch als op politiek, economisch en cultureel vlak.”

Er is immers een tijd vóór en een tijd na die jaren. Het decennium stak vol nieuwigheden: de opkomst van zinderende technologieën, een rijke (pop)cultuur, grote vooruitgang in de geneeskunde, Voyager 2 in de ruimte… Een jeugd die proeft van de vrijheid die openbloeide na de sociale bewegingen uit 1968. Toch kende die periode een aantal schokkende feiten: de koude oorlog, de ontdekking van het aidsvirus, Tchernobyl, de val van de Berlijnse Muur…

Drie meeslepende voorstellingen

In “Expo Generation 80” loopt de bezoeker door drie speciale ruimten waarin “voorstellingen” worden gegeven. In de eerste bevindt de toeschouwer zich op een begraafplaats! En niet zomaar eender welke, maar die uit de beroemde videoclip “Thriller” van Michael Jackson, die in 1983 uitkwam. Een kortfilm van 14 minuten op 35 mm. Het lied begint, er gaat een graf open, er verschijnt een halfdode vrouw en een zombie opent een deur. Men stapt over de keien, lianen bedekken de muren, een avonturier en een edelsteen... De tweede voorstelling brengt de bezoeker naar de “Temple of Doom” van Indiana Jones (1984), de tweede van de reeks van vier films die door Steven Spielberg werd gemaakt over de avonturier Harrison Ford. De derde ruimte vormt het sluitstuk van het parcours met een beslissende gebeurtenis uit dat decennium, namelijk de val de Berlijnse Muur in 1989, met de mogelijkheid om zelf stukken van die muur uit te breken dankzij de technologie van de toegevoegde werkelijkheid…

De zevende keer voor Europa Expo !
Het is de zevende keer dat Europa Expo een tentoonstelling organiseert in het station van Luik Guillemins. De firma, die Europa 50 en Collections & Patrimoines omvat, werd opgericht door René Schyns uit Welkenraedt. Ze heeft zich al sinds meer dan 25 jaar gespecialiseerd in het “ontwerpen, produceren en organiseren van grootschalige tentoonstellingen”, zoals “SOS Planète”, “Golden Sixties”, “Liège Expo 14-18”, “J’aurai 20 ans en 2030”… Volgende herfst zal Egypte aan de eer zijn in dezelfde ruimte.

 www.europaexpo.be

Hoewel bewezen is dat slapen een weldadige invloed op de lichamelijke en geestelijke gezondheid heeft, blijft een middagdutje op het werk taboe in onze streken. Toch kunnen mensen op die manier snel hun stressniveau verlagen en eenvoudig hun batterijen opladen. Bedrijven die zo’n powernap aanmoedigen, zien hun productiviteit stijgen.

In de ogen van Sophie Geilenkirchen is het middagdutje een wapen tegen burn-outs. Als vurige ambassadrice steekt ze daarom al haar energie in de ontwikkeling van WorkInJoy. Dit op welzijn gerichte totaalconcept is een combinatie van herbronningsruimtes in bedrijven, thematische workshops en een mobiele app met gezondheidstips. De oprichtster van het in Luik gevestigde mkb-bedrijf, die daarnaast les in yoga, tai chi en pilates geeft, is afgestudeerd aan HEC Liège en werkte eerder als HR-directeur bij BEA en als financieel directeur bij Neuroplanet Group en Invest Minguet Gestion. Een ontmoeting met een vrouw die gefascineerd is door menselijke contacten.

Hoe is WorkInJoy ontstaan?

Als workaholic, globetrotter en jonge moeder ontdekte ik de powernaps. Die zeer korte rustmomentjes deden me heel goed en hielpen me om de dag door te komen. Mijn persoonlijke ervaring en mijn verlangen om het welzijn te verbeteren, hebben iets meer dan drie jaar geleden tot het ontstaan van WorkInJoy geleid. Het concept, dat op gezondheid is gericht, was eerst een aanvullende activiteit naast mijn baan voordat het mijn dagelijkse werk werd. Hoewel de trein inmiddels rijdt, blijft het mijn grote uitdaging om de pelgrimsstaf ter hand te nemen en bedrijven te bekeren.

Wat zijn de voordelen van een middagdutje voor bedrijven?

Dat zijn er heel veel! Geschat wordt dat een goed uitgeruste werknemer gemiddeld twee keer minder vaak ziek en zes keer minder vaak afwezig is. Hij is ook 55% creatiever, 12% productiever en 9 keer zo loyaal. Powernaps zijn voor bedrijven een middel om werknemers te behouden en aan zich te binden. Het is altijd rendabel om in je medewerkers te investeren. Naast deze statistieken is het zo dat een werknemer die voldoende slaapt, meer energie en motivatie krijgt, wat uiteraard afstraalt op het team. Soms zijn we allemaal net robots. We zijn vermoeid en blijven dankzij koffie op de been. Met een echte pauze kun je vermoeidheid voorkomen en de dag anders beleven. Het is een positieve spiraal.

Welke diensten biedt u aan?

Met mijn twee medewerksters pas ik de volgende methode toe: inventarisatie van de situatie, analyse op basis van een vragenlijst aan de werknemers, aanbevelingen en implementatie in het bedrijf. WorkInJoy wil een holistische, kant-en-klare en gemakkelijke service op alle niveaus bieden. Zo ontwerpen we ontspanningsruimtes met aandacht voor onder meer inrichting, verlichting, geluid en aromatherapie. In ruil voor een maandabonnement zorgen we voor alles: de kosten zijn dus voor onze rekening. Via een app die we samen met een partner hebben ontwikkeld (en waarvan binnenkort een nieuwe versie uitkomt), kun je in real time zien of de ruimte beschikbaar is en dan een bepaald tijdstip reserveren. Met de verzamelde gegevens kunnen we vervolgens nauwkeurig controleren en rapporteren hoe de ruimte wordt gebruikt. We organiseren ook thematische workshops over bijvoorbeeld voeding en relaxworkshops om mensen te leren hoe ze zich moeten ontspannen. Welzijn en evenwicht vormen altijd de rode draad in al onze activiteiten.

Wat zijn de voorwaarden voor een goed middagdutje?

Dingen loslaten is verre van vanzelfsprekend, zeker op het werk. Daar zijn we vaak het contact met ons gevoel kwijt. Het is belangrijk om je te heroriënteren en naar je lichaam te leren luisteren. Net als dagelijks een bepaalde hoeveelheid groente en fruit eten, kun je dat leren en oefenen. Een middagdutje moet kort zijn, ongeveer twintig minuten, om een oppepper te geven. Het is niet de bedoeling om in een diepe slaap te vallen, maar om je hoofd leeg te maken, contact met je gevoel te maken en op adem te komen. De gekozen ruimte moet daarvoor geborgenheid bieden en nieuwe energie geven. Wij adviseren een ergonomische ligstoel of een zitzak in plaats van een bed. Voor degenen die dat willen, hebben we ook hoofdtelefoons.

Wie zijn momenteel uw klanten?

Onder andere het Centre d’Affaires Natalis, Afelio en Le Pôle Image de Liège. Onze klanten zijn verschillend van omvang en in meerdere economische sectoren actief. Sommige, creatievere sectoren zijn vanouds natuurlijk ontvankelijker dan andere voor dit soort methoden. In kleinere bedrijven is mijn gesprekspartner meestal de CEO en in grotere organisaties de HR-directeur of Facility Manager. Ik spreek hun taal en heb gewerkt in het bedrijfsleven. Dat stelt ze gerust. Een vast gegeven is dat ik onze samenwerking als een langdurig partnerschap beschouw. Het is vooral een menselijke relatie. Om de drie maanden gaan we op bezoek om de vinger aan de pols van het bedrijf te houden. Het contract loopt minimaal twee jaar, maar strekt zich soms uit tot vier of vijf jaar.

Wat kunnen bedrijven doen om het welzijn van hun werknemers snel te verbeteren?

Ze moeten zich eerst afvragen wat ze willen en wat hun prioriteiten zijn en daarbij altijd naar een win-winsituatie streven. Ze kunnen kleine, eenvoudige dingen doen, zoals fruit uitdelen, workshops over mindfulness of voeding organiseren en mogelijkheden tot sportbeoefening bieden. Langzamerhand ontstaat er dan een vriendelijke cultuur zonder schuldgevoel. Welzijn is iets wat zich ontwikkelt. Het wordt niet eens en voor altijd opgelegd. 

Hoe heeft het WorkInJoy-concept zich ontwikkeld?

Onze waaier van diensten is breder geworden. Naast onze relaxruimtes heeft zich een trainingscentrum ontwikkeld. We verzorgen korte en praktische trainingen, bijvoorbeeld in stressmanagement of sofrologie, om snel zo veel mogelijk direct bruikbare informatie aan te beiden. Tijd is geld voor bedrijven! De andere activiteiten zijn verder uitgebreid met evenementen. 

Hoe stelt u zich uw concept over vijf jaar voor?

Er zijn nog veel dingen die ik tot ontwikkeling wil brengen. Ik denk met name aan het verbeteren van change management met een vriendin die coach is. Tussen nu en vijf jaar hoop ik het aantal klanten met vijf te hebben vermenigvuldigd! Omdat in ons model alles reproduceerbaar is, kan ik me ook een franchiser in Frankrijk of een ander land voorstellen.

Wat vindt u leuk aan uw werk?

Ik zou onder geen beding mijn oude baan terug willen, ook al draai ik heel veel uren en verdien ik nog maar de helft! Ik heb me zonder vangnet maar met veel passie en energie erin gestort. Ik houd van mensen. In dit werk heb je leuke ontmoetingen. Als ik zie dat mensen zich ontspannen en zich beter voelen, is mijn dag goed.

www.workinjoy.be

Dit schitterende restaurant knoopt weer aan bij zijn succesvolle verleden en ontvangt fijnproevers in de schitterende omgeving van het Bois Impérial de Rognac, op de heuvels van Luik. Aan het fornuis vinden we een chef uit de streek: François Tonglet.

De familie Tilkin was decennialang heer en meester van de Luikse en Waalse gastronomie dankzij dit heuse culinaire instituut, Chêne Madame. Tal van gidsen waren vol lof voor de keuken van Marie-Louise, die als geen ander streekproducten centraal wist te plaatsen en de klassieke keuken een innoverende en echt originele toets gaf. De zaal stond onder leiding van de veeleisende maar goedlachse Marcel, die borg stond voor een hoogstaand onthaal. De kelder, uitbreid en divers, was het domein van zoon Jean-Luc. Diens onverwachte overlijden in 2004 leidde stilaan tot het uiteenvallen en uiteindelijk ook het vertrek van de familie.

Na een lange periode van stilte kende het voormalige sterrenrestaurant een nieuwe doorstart met de komst van chef François Tonglet, die in de loop van zijn carrière reeds meermaals opviel dankzij zijn talent en beheersing, en ook wel eens het enfant terrible van het Luikse restaurantwezen wordt genoemd. Hij nam afgelopen lente zijn intrek in dit schitterende huis, na er een aantal noodzakelijke renovatie- en opfrissingswerken in te hebben uitgevoerd. Hij wordt bijgestaan door Armand Piacenza. Het onthaal en de bediening staan onder de vaardige en vriendelijke leiding van Pauline Maclet. Zij wijdt de gasten in in de geheimen van de kaart, die steeds weer wordt aangepast aan de seizoenen en het aanbod, afhankelijk van de inspiratie van het moment.

Een lunch en vier menu’s

Voor het aperitief nemen de gasten plaats in de salon met de gezellige haard en comfortabele fauteuils.  De eetruimte werd ontworpen in een verfijnde, frisse stijl die gewaagd maar discreet licht en kleur combineert. De witte tafellakens, kandelaars en orchideeën maken het geheel af. Tijdens de zomer kan men ook terecht op het gezellige en rustige terras. De chef biedt een lunch aan voor 37 euro, evenals vier menu’s (van 48 tot 78 euro, plus de selectie wijnen). De kaart bestaat uit een genereuze en meesterlijke selectie van bereidingen die getuigt van de zelfverzekerdheid van de chef en blijk geeft van opvallende smaakcontrasten.

Proef zeker de originele tartaar van zeebaars met venkel op Italiaanse wijze, of de mooie tong die ‘meunière’ wordt opgediend, met aardappelpuree en verschillende groenten. De kalfszwezerik wordt geserveerd met kastanjes en een heerlijke mousseline van knolselder, terwijl de jakobsschelpen (kort gebakken) worden gecombineerd met kweepeerpuree en bospaddenstoelen. De reefilet (heerlijk traditioneel bereid) wordt opgediend met jeneverbessen en seizoensgarnituur, de hazenrug wordt ‘a la royale’ bereid, volledig volgens het klassieke recept, maar met een moderne en originele toets.  

Sla zeker het dessert niet over, al twijfelt u tussen de moelleux au chocolat en de verrassende appel in de oven met hibiscusbloem, zonder de selectie kazen te vergeten. Maak ook een keuze tussen de Franse en Italiaanse wijnen, die zorgvuldig werden geselecteerd als aanvulling op de heerlijke gerechten.

Le Chêne Madame
Avenue de la Chevauchée 70
B-4121 Neupré
+32 (0) 4 371 41 27
www.lechenemadame.be

Ter gelegenheid van de eindejaarsfeesten werken Barbara en Maureen Louys samen. Barbara, ontwerpster van de juwelen By B. Barbara Louys, en Maureen, ontwerpster van de halsbanden voor honden Who’s That Dog (en presentatrice van ‘The Voice’), ontwierpen samen de capsulecollectie ‘Pearl That Dog’ met fluwelen halskettingen, versierd met cultuurparels. Ze worden met de hand gemaakt in de Belgische ateliers van Who’s That Dog, en vervolgens versierd in de ateliers van Barbara Louys aan de Naamsestraat in Brussel.

“We wilden graag op ons niveau samenwerken, zoals de grote merken”, vertelt Barbara. “Maar we hadden nog een andere motivatie. Met kerst voor de deur is het goed te beseffen hoeveel geluk je hebt als je je kunt omringen met familie en vrienden. Dit jaar wilden we graag iets voor de honden doen, die vaak het enige gezelschap zijn van mensen die in eenzaamheid leven.”

Barbara Louys, onderneemster in hart en ziel en bekende televisiepresentatrice, met een passie voor designers en mode, en dan vooral voor accessoires, startte het jaar dat ze 40 werd haar eigen juwelenmerk op, ‘By B’. Een winkel in Brussel, en vervolgens nog een in Luik. Ze vertelt ons openhartig en met humor over de weg die ze al aflegde, haar projecten en de liefde voor haar streek.

 
Barbara Louys is afkomstig uit Luik, meer bepaald uit Embourg, en droomde er als jong meisje  van om in de stad te gaan wonen, om de sfeer van de stad op te snuiven. “Mijn moeder was het er eerst niet mee eens, maar ze liet me uiteindelijk toch naar het internaat van Berlaimont in Waterloo vertrekken”, vertelt ze. Daarna ging het richting hoofdstad waar ze handel studeerde aan het ICHEC. “Ik was helemaal weg van een reclamespotje voor make-up waarin Cindy Crawford een wit mantelpak droeg. Ik heb altijd al een zakenvrouw willen zijn. Een activiteit opstarten waarbij ik mijn creativiteit kwijt kon, dat leek me wel interessant. Tijdens mijn studie had ik trouwens al mijn eigen hostessenbureau geopend met thema-events: ‘Poupoupidou’. Zo kwam ik eens uit een taart terwijl ik Marilyn Monroe imiteerde! (lacht) Die taart hadden mijn moeder, zus en ik van schuim gemaakt. Ik deed duizend en een dingen: een beetje improviseren, maar altijd met een zakelijke toets. Daarna ging ik in de reclame werken, en vervolgens in de evenementensector.  Ik verkocht mijn bedrijf maar bleef samenwerken met de hostessen, met wie ik de castings afliep. Op een dag stuurde ik een demo naar een Belgische zender die op zoek was naar iemand voor een uitzending van telewinkelen. Uiteindelijk heb ik twee jaar lang samengewerkt met Bernard Perpète, Pierre Bail en Agathe Lecaron. Dat was erg fijn. Het product was de ster van de uitzending. Daar leerde ik de basis van het televisiewerk, en wilde er graag mee verder”.

Na het vertrek van Armelle, presentatrice van het RTBF-programma ‘Forts en tête’, werd er een casting georganiseerd. Er boden zich achthonderd kandidaten aan en Barbara was de uitverkorene! “Dat was ook het jaar waarin ik getrouwd ben: ik kwam in een wervelwind terecht en mijn leven veranderde volledig. Ik werd beroemder, leerde talloze mensen kennen en kwam op prachtige plekken: het Koninklijk Paleis, Monaco... Een echte meisjesdroom: plezierig, interessant en bevoorrecht. Ik heb dingen gezien die niemand anders ooit te zien krijgt.”

Door haar moeder ingewijd in de parels

Toen ze 40 werd, wilde Barbara het over een andere boeg gooien. De geschiedenis van haar overgrootvader, die ooit had meegewerkt aan de diadeem van een koningin, herhaalde zich. Barbara’s moeder, Christine, die zelf al 30 jaar lang parels invoerde, leerde haar hoe ze kwaliteitsparels kon herkennen. “Het verlangen om iets anders te gaan doen en mezelf verder te ontwikkelen, begon te rijpen. Samen met mijn moeder begon ik wat te rommelen met parels, en zo ontstond mijn eerste halsketting, de ‘By B.’. Je kunt ze op 16 verschillende manieren dragen. Ze bestaat uit twee rijen parels van verschillende groottes, met een ketting en twee ringen. Daarna ontwierp ik ook andere modellen die samen kleine collecties vormden. Die verkocht ik bij een aantal juweliers. Ik droomde echter van een eigen winkel, en koos Brussel als locatie. Ik vind het heerlijk om advies te geven aan mijn vrouwelijke klanten, maar ook aan verliefde mannen die een juweel voor hun vrouw kopen. Ik zou het heerlijk vinden om al die kleine cadeautjes onder de kerstboom te kunnen zien liggen en beeld me graag in hoe blij de mensen zijn met een juweel dat ik met liefde heb gemaakt. Het is een echte passie, waardoor ik plezier uit mijn werk blijf halen.”

Een tweede winkel in Luik

Barbara tekent de modellen en vertrouwt de fabricatie vervolgens toe aan haar ateliers in België, zodat ze de gewenste kwaliteit kan garanderen. Daar werken juweliers met de allerbeste materialen aan juwelen met een uniek design.  De parels worden op een katoenen snoer geregen. De lusjes worden met de hand gemaakt van een draad van gerodineerd zilver. Elk juweel wordt nauwgezet gecontroleerd. Een jaar na de opening van haar winkel in Brussel opende Barbara een tweede winkel in Luik en werkt ze aan haar webshop.

“Ook de klanten reiken ideeën aan of vragen soms iets speciaals. Zowel in Luik als in Brussel heb ik pashokjes. Ik geef zowel moeder als dochter raad bij het kiezen van accessoires en het totaalplaatje. Daarbij kan het om een volledige outfit gaan, maar ook om één enkel hoofdjuweel, rugketting enz. Alle modellen zijn aanwezig in de winkel, maar de lengte kan worden aangepast of er kunnen bepaalde details aan worden toegevoegd. We geven kettingen ook een tweede leven door de parels opnieuw te rijgen en creëren zo een uniek stuk, dat voor een extra accent zorgt.”

Barbara biedt haar basisgamma ook aan op haar webshop, met de mogelijkheid voor klanten die zich niet kunnen verplaatsen om een juweel op maat te laten maken. “Ik vind het belangrijk dat die juwelen betaalbaar zijn”, benadrukt de ontwerpster. “Je kunt ze natuurlijk ook aan jezelf schenken. Jezelf verwennen met kwaliteitsproducten die in België zijn vervaardigd van edele materialen, dat vind ik belangrijk.”

Als aanvulling op de juwelen met parels (barokparels, echte parels…) is er ook een zilvercollectie. “De manier waarop ik met parels werk, is moderner. Je moet leren hoe ze te dragen, soms moet je ze anders gaan dragen, maar ze zijn geschikt voor elke leeftijd. Mijn favoriet van het moment is een grote gedraaide parelketting, die perfect past bij een leren broek en trui van mohair. De ketting is een accessoire. Ze moet een deel van jezelf worden.”

Luikse ambassadrice in Brussel

Luik of Brussel? “Luik, daar ligt mijn hart, en vreemd genoeg is het ook mijn identiteit als ik in Brussel ben. Al woon ik in de hoofdstad, toch blijf ik een echte Luikse. Mijn Brusselse vrienden beschouwen me als een ‘expat’ uit Luik”, lacht ze. “De Luikenaar heeft een uitstekende reputatie. Hij is onafhankelijk, maar feest ook erg graag. Hij zal je als eerste een glas aanbieden, lacht luid, vertelt moppen, kortom: het is een grapjas. Ik ben er trots op dat ik Luikse ben, en voel me als het ware een ambassadrice van Luik in Brussel.”

Favoriete adresjes? “Een mooie plek om het weekend door te brengen is ‘Les Comtes de Méan’. Ik stuur er regelmatig Brusselaars heen die zin hebben in wat exotiek (lacht). Ik ga graag winkelen in de rue Saint-Adalbert en natuurlijk ook in de rue du Pot d’Or waar mijn nieuwe winkel gevestigd is. Om te tafelen, is er de ‘Bistrot d’en Face’ met zijn heerlijke bouletten, en met het gezin gaan we vaak eten bij ‘Robertissimo’ in Embourg. We zijn gek op de chef met zijn provinciale trekjes.”

Hoogtepunten op televisie

Eerste rechtstreekse uitzending van ‘Forts en tête’. “Wat was ik zenuwachtig! Ik stond te trillen op mijn benen en dacht dat ik ging flauwvallen. Het moment waarop je het woord moet nemen, je eerste woorden moet uitspreken, dat is het moeilijkst. Als ik vandaag iets mis, dan zijn het wel die rechtstreekse uitzendingen. De adrenaline... Ik had heel graag ‘The Voice’ gepresenteerd, net als mijn zus. Tijdens de eerste uitzending van ‘Forts en tête’ met Adamo zat er trouwens een ‘parel’ in het publiek: mijn zus.”

‘C’est du Belge’. Nadat ‘Forts en tête’ was gestopt, stelde Barbara de RTBF een programma voor dat zou uitgroeien tot ‘C’est du Belge’. “Ik ben blij dat ik het heb bedacht. Het is een mooie uitzending die blijft voortbestaan dankzij een schitterende journaliste, Marie-Hélène Vanderborght, die ik geweldig vind. Na afloop vroeg ik me af of ik het concept van de uitzending niet moest opeisen, waarvoor ik me had geïnspireerd op ‘Place Royale’. Maar dat het programma uiteindelijk werd uitgezonden, dat is zonder meer mijn verdienste. Ik denk niet dat het patrimonium of de koninklijke familie anders zo vaak aan bod zouden zijn gekomen op de RTBF. Die uitzendingen, tien jaar lang, blijven een mooie herinnering, maar ik vind het wel jammer dat ik geen afscheid kon nemen van de kijkers.”

De Troonsbestijging van Prins Filip. “Elke presentator en journalist maakt in zijn leven één gedenkwaardig moment mee waarop hij beseft dat hij is waar hij moet zijn. Voor mij was dat de troonsbestijging van Prins Filip, op 21 juli 2013. Ik leidde de uitzending vanaf het Paleizenplein, want Gérald (Watelet, nvdr) kwam net terug van de Azurenkust. Dat was een van de gelukkigste momenten van mijn leven. Ik heb nooit beter gepresteerd dan tijdens die uitzending. Het was een gevoel van volledige verwezenlijking, ik zat op een wolk. Het is achteraf nooit meer hetzelfde geweest…”

Le Grand Curtius

Het sneeuwt niet meer op Luik,  een cultuurwind blaast de vlokken

wat is er in Luik aan de hand? Een paar jaar geleden leek de stad vastgeroest in haar verleden. Ze stond, handen in de zakken, te turen naar de Maas die traag voorbijgleed. Ze mijmerde over de tijd toen de gouden muntjes schitterden, maar toen nog niet door hun afwezigheid. En opeens gebeurde het. Niemand had het zien aankomen, maar opeens was de stad daar weer, getooid als de mooiste prinses. Met de steun van het Waalse Gewest en op basis van een strategisch plan en een stadsproject, is ze erin geslaagd haar financiën te saneren en haar economische dynamiek terug te vinden. Met 107.000 werknemers en 10.000 bedrijven baant ze zich vandaag een weg naar de top als culturele metropool op het kruispunt van de grote Europese stromingen. En ze heeft het terrein al goed voorbereid. De manege van de Fonckkazerne is vernieuwd en opnieuw ingericht, de projectoren van de Grignoux-bioscoopzalen flikkeren in het hart van de stad, het station van Guillemins, gebouwd door Santiago Calatrava, zal binnenkort de HST verwelkomen, en de Médiacité en haar Pôle Image verrijzen niet ver van het park la Boverie uit de grond. Er is ook al een lijst van stadspareltjes die binnenkort worden opgeknapt: het Théâtre de la Place, de Opera, het Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst, het Grétrymuseum, enz. weer één geheel. Tussen 1904 en 1909 was het “paleis” al gerestaureerd door architect Lousberg, die de toren helemaal liet verbouwen. Dit gebouw is typisch voor de Maasarchitectuur van de 17de eeuw, met kruisramen met zes tot negen openingen, opgetrokken in kalk- en baksteen, onder een hoog dak van leisteen, dat rijkelijk versierd en verguld is. De mascarons van Maaslandse turfkrijtsteen die de gevel sieren, voegen decoratieve en symbolische elementen toe aan de prachtige decoratie binnenin. Maar vandaag vieren we feest voor het Grand Curtius. Met de steun van de subsidiërende overheden is de stad geslaagd in een reusachtige uitdaging: op één plek, in een totaal gerestaureerd architecturaal pareltje, heeft ze de prestigieuze collecties samengebracht van de Musea voor Archeologie en Kunstnijverheid, het Glasmuseum, het Wapenmuseum, en het Museum van Religieuze Kunst en Kunst uit de Maasstreek. Op 6 maart 2009 zal het publiek kennis kunnen maken met dit geheel, dat kunst en geschiedenis van het Land van Luik slim aan elkaar koppelt. En met een lekkere peket erbij wordt het genieten. (meer info)

Zuivere, zeer zuivere snelheid: het verbruik van een Smart met het vermogen van een Ferrari. Is het plan om de Imperia weer op te starten nog altijd actueel?

“Dankzij 15 jaar ervaring en meer dan 15 unieke prototypes die al werden gebouwd”,vertelt directeur Yves Toussaint, “werkt Green Propulsion, in méér dan een onderaannemingsverband nauw samen een groot aantal Europese constructeurs, hoofdzakelijk op het gebied van stadsvervoer en automobielsport. Wij hebben verscheidene partnerschappen inzake hybride en elektrische aandrijving en we leveren ook motoren voor kleine reeksen, bijvoorbeeld voor de twee treinen van de Grotten van Han.”

Enkele jaren geleden deed Green Propulsion zich opmerken door het plan om de Imperia weer op te starten in hybride vorm. De geschiedenis van die auto begon in werkelijkheid in de 19^e eeuw in Jupille, waar Adrien G. Piedboeuf zich in 1830 vestigde. Geboeid als hij was door de opkomst van de eerste auto’s, bouwde de man in 1904 een eerste motorfiets en in 1906 een auto, die hij de naam Imperia gaf ter ere van Karel de Grote, die afkomstig was uit dezelfde stad. De fabriek werd een van de belangrijkste van België en zou veel ups en downs kennen vooraleer ze in 1958 de deuren sloot. 

Enkele jaren geleden besloot de firma Green Propulsion een haast identiek model van de Imperia uit te brengen, maar dan met een hybride motor. Onder het gewicht van de schulden voor dat project en tegenover haar onderaannemers, ging Green Propulsion failliet en werd ze in die toestand overgenomen door de Luikse zakenman Laurent Minguet. “Vandaag is er een nieuw businessplan”, geeft Yves Toussaint toe, “maar iets tastbaar is er nog niet. Van het project werd niet afgestapt, maar er is niets dat een bekendmaking waard is.” Maar zijn stilzwijgen is ongetwijfeld veelzeggend. Er is nog niets definitiefs.